Konferencja "Rola i znaczenie nowych rozwiązań na rzecz chorych otępiennie oraz ich opiekunów"

5 grudnia 2017 r. w Bydgoszczy odbyła się konferencja  pn. "Rola i znaczenie nowych rozwiązań na rzecz chorych otępiennie oraz ich opiekunów", organizowana przez Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Toruniu. Konferencja jest częścią  projektu ŚCOPO.

 

Senior z demencją i niemowle - co robić by było bezpiecznie?

Zdjęcie pochodzi z czaszdziećmi.pl

Dziś post będący odpowiedzią na wiadomość jednej z moich Czytelniczek, za zgodą, której publikuję tę treść. Pani A. odpowiedziałam już prywatnie, ale pozwolę sobie dodać kilka rad także tutaj.

Pani Karolino, porusza Pani dużo tematów, które pomagają nam na co dzień w opiece nad starszą osobą. Mam jednak pytanie, jak zachować się, kiedy w rodzinie jest również niemowlę albo małe dziecko? Opiekuję się babcią i mam córeczkę, która nie skończyła jeszcze roku, jest bardzo ruchliwym dzieckiem, wszędzie jej pełno. Babcia chciałby nacieszyć się prawnuczką i brać ją na ręce, ale sama czasem ma zachwiania równowagi i nie chciałabym żeby stało się coś złego. Boję się, że córka będzie zbyt ruchliwa, kiedy babcia będzie ją nosiła i obie mogą zrobić sobie krzywdę albo upaść. Mam nadzieję, że odpowie Pani na nasze pytanie.

Nie chcę się myć! – problem higieny osób starszych

Dziś post bardziej praktyczny - dotyczy higieny naszych podopiecznych, zwłaszcza tych chodzących i z demencją. Treści są oparte o moje doświadczenie i starałam się uszeregować problemy tak, by czytelnie omówić te, które wg mnie są najczęstsze. Jest już post jak technicznie wykonać toaletę, a dziś temat trochę dopełniający.

Każdy z nas, opiekunów na pewno nie raz słyszał, któryś z tych tekstów, na prośbę o umycie się lub zmianę odzieży:

"Ale ja się właśnie myłam/ myłem."

"Jutro się umyje i przebiorę."

"Ile można się przebierać?! Przecież jestem czysta/ czysty."

"A czym ja się miałam/ miałem ubrudzić?"

"Przecież to świeża bielizna!"

"Ile razy można się myć?! Dopiero co się myłam/ myłem."

"Nie mogę się myć bo zaraz będę chora/ chory."

"Tak się źle czuje, że dziś nie dam rady."

"Nie rozbiorę się, bo patrzą na mnie."

lub gdy ktoś lubi mądrości ludowe: 

"Częste mycie skraca życie", "Od smrodu nikt nie umarł, a od przeziębienie nie jeden."

Agresja w Chorobie Alzheimera - jak sobie radzić?

W literaturze dotyczącej choroby Alzheimera spotkać można dane, które mówią, że agresywne zachowania towarzyszą ok. 40-50% chorym. Z doświadczenia w pracy z osobami chorymi mogę powiedzieć, że faktycznie blisko połowa rodzin boryka się stale lub czasowo z tym poważnym i trudnym tematem, jakim są agresywne zachowania chorego.

Należy przede wszystkim pamiętać, że agresja nie jest celowo wymierzona w opiekuna, a jest skutkiem uszkodzenia struktur mózgowych - chory nie panuje nad zachowaniami.

Na przykładzie mojej pracy przytoczę przykłady agresji z którą ja sama się spotkałam:

• wyrzucanie z domu - standardowe zachowanie wielu osób w stosunku do osób mało znanych, niepoznawanych w danej chwili
• wyzywanie w sposób zupełnie niecenzuralny, wulgarny i niekontrolowany
• gryzienie i drapanie - mniej spotykane, jednak kilka razy miałam z tym kontakt, proszę mi wierzyć, że kiedy się nie spodziewamy np. wykonując toaletę, ubierając, nawet nie zdążymy zareagować, a już  mamy na ręku odcisk uzębienia
• kopanie - dominują osoby leżące, które nie chcę być przebrane, umyte
• plucie- standard przy jedzeniu, kiedy chory nie chce jeść, pić i w atakach agresji
• krzyczenie - najczęstszy przejaw agresji
• rzucanie przedmiotami - w zasadzie wszystkim co jest pod ręką
  
• prowokacje słowne i fizyczne np. "i co uderzysz mnie?" - mimo, że osoba ta nie była bita, "wyrzuć mnie z domu..." itp.

Wieczne szukanie "czegoś"...

Często pierwszym z objawów zapominania są przedmioty poukładane w innych miejscach niż były zazwyczaj. Z biegiem czasu i postępowaniem choroby, takie gubienie i szukanie staje się coraz bardziej kłopotliwe. Jednym z problemów opiekunów jest to, że, gdy podopieczny wiecznie czegoś szuka, nie potrafi przy tym wskazać czego, opisać jak to wygląda, do czego służy i po co tego szuka lub podaje informacje, które nijak się mają do szukanego przedmiotu... Jak radzić sobie w takich sytuacjach, w jaki sposób pomóc osobie chorej uporządkować przestrzeń, by sytuacji "szukania czegoś" było potencjalnie jak najmniej?

Komunikacja z osobą z chorobą Alzheimera/ demencją

Trudno określić w jakim stadium choroby powinien być nasz chory, aby porady te były adekwatne do jego stanu, ale sądzę, że opiekun sam czytając tę treść wybierze wątki potrzebne dla siebie.

Postępowanie choroby Alzheimera lub demencji prowadzi do pogorszenia się możliwości komunikowania i rozumienia otoczenia. Objawia się to tym, że chory ma problem z:

• dokończeniem myśli, zdania
• przypomnieniem sobie co chciał powiedzieć
• rozpoczynaniem wielu wątków i niekończeniem ich
• nazywaniem przedmiotów i emocji
• powtarzaniem tych samych informacji lub pytań
• ujęciem składnie własnych myśli

Taka sytuacja jest trudna nie tylko dla chorego, ale także dla jego rodziny i opiekunów. Poza niemożliwością dowiedzenia się co nasz bliski chce nam przekazać, czujemy, że tracimy z nim kontakt a tym samym więź. Osoba niemogąca się wysłowić bywa agresywna, podenerwowana i może mieć poczucie niezrozumienia. Opiekun natomiast czuje się bezsilny i nie zawsze rozumie, że brak sensownego dialogu z bliską osobą nie jest wynikiem jej złej woli, ale postępującej choroby.

Zestawiłam kilka praktycznych porad które ułatwią wymianę informacji, a także zminimalizują liczbę sytuacji stresujących, konfliktowych i trudnych dla obojga rozmówców.

Demencja czy depresja? Starzenie równa się demencja?

Demencja to inaczej otępienie, czyli wtórna utrata zdolności intelektualnych.

Choroby mogące być przyczyną stanów demencyjnych:

• Choroba Alzheimera
• Choroba Parkinsona 
• Choroby układu krążenia
• Ostre choroby mózgu: udar mózgu, nowotwór mózgu, zapalanie opon mózgowych i mózgu, uraz głowy
• Depresja

Diagnostyka co do przyczyny demencji prowadzona jest przez lekarza neurologa, geriatrę i psychiatrę. Bardzo często choroba Alzheimera we wczesnym stadium mylona jest z depresją, ze względu na podobny przebieg objawowy.